Niespodziewane tête à tête
w niebieskiej
morskiej
głębinie

tańczą jej oczy śmieją się
w masce
on
śpiewa jej
franka sinatrę


ławica
we wszystkich barwach orientu

Egipskie ciemności
prowadzę taksówkę bez świateł
w czerwonych japonkach.

Hurghada Stars

...this is my message to you...

Pojechałem na ryby i chwilowo jestem poza zasięgiem...

Witaj, chwilowo nie mogę odebrać telefonu,
zadzwoń po 19-tym czerwca lub zostaw wiadomość przez e-mail.

Person you are trying to reach is currently unavaliable.

Please try to call after 19.06.2009 or leave your message by e-mail.

Zjawisko spadku niezwykle swobodnego

Przez spadek swobodny rozumiemy ruch, w którym głównym źródłem przyspieszenia jest grawitacja, natomiast opory są, dla uproszczenia, pominięte :-)

Spadając sobie w atmosferze ziemskiej doświadczamy oporu aerodynamicznego. Opór aerodynamiczny oznaczamy symbolem Cx.

Płyta chodnikowa, cegłówka (lub inny kształt prostokątny) ma Cx=1

(aż dziwne, że w Polsce taki kształt mają pociągi pospieszne)

Kula ma Cx=0,2

Taki kształt ma Cx=0,3 :

(Strzałki pokazują kierunek napływających strug powietrza. )

Człowiek wyskakujący z samolotu posiada prędkość postępową (do przodu) równą szybkości samolotu, oraz na skutek działania siły grawitacji zaczyna spadać z coraz większą prędkością. Podczas opadania przyspieszamy przez około 10 sekund lotu. Po tym czasie przyspieszenie jest równoważone przez opór powietrza. W dziesiątej sekundzie lotu osiągamy prędkość graniczną wynoszącą około 50 metrów na sekundę :-)

Pojęcie spadku swobodnego odgrywa istotną rolę w ogólnej teorii względności.

Dualizm korpuskularno-falowy

"Dualizm korpuskularno-falowy jest cechą wielu obiektów fizycznych (np. światła czy elektronów) polegająca na tym, że w pewnych sytuacjach zachowują się one, jakby były cząstkami (korpuskułami), a w innych sytuacjach, jakby były falami.

Wg mechaniki kwantowej właściwie całą materię charakteryzuje ten dualizm. Każdej cząstce, a nawet każdemu obiektowi makroskopowemu można przypisać charakterystyczną dla niego funkcję falową, wynikającą z probabilistycznej natury materii. Z drugiej strony każde oddziaływanie falowe można opisać w kategoriach cząstek."

To be, or not to be? :-)

Kwantowa Teoria Pola

Kwantowe teorie pola (Quantum Field Theory) to współczesne teorie fizyczne tłumaczące oddziaływania podstawowe. Są one rozwinięciem mechaniki kwantowej zapewniającym jej zgodność ze szczególną teorią względności.
Aparatem matematycznym teorii pól kwantowych jest, tak samo jak w mechanice kwantowej, rachunek operatorów w przestrzeni Hilberta. Wielkości fizyczne wyraża się za pomocą specjalnych obiektów operatorowych zwanych polami a będących dystrybucjami o wartościach operatorowych zależnymi od punktu czasoprzestrzeni.

Pola mogą opisywać abstrakcyjne wielkości fizyczne, ale także całe cząstki lub układy cząstek łącznie z ich oddziaływaniami. Ogólnie, jeżeli pole kwantowe spełnia równanie pola, to opisuje cząstkę fizyczną. Istnieje związek pola kwantowego z funkcją falową (funkcja falowa jest równa elementowi macierzowemu pola kwantowego pomiędzy stanem próżni, a stanem jedno-cząstkowym).

Najważniejszym narzędziem teorii pól kwantowych są symetrie, czyli przekształcenia, które pozostawiają niezmienione pola lub układy pól. Podając grupę symetrii zachowywanej przez pole, można podać wszystkie własności opisywanej przez nie cząstki i charakter oddziaływań, w których uczestniczy.

Moda jest w sumie niezła. Ale fizyka kwantowa jest jeszcze lepsza.

Subtelny urok orientu