Zjawisko spadku niezwykle swobodnego

Przez spadek swobodny rozumiemy ruch, w którym głównym źródłem przyspieszenia jest grawitacja, natomiast opory są, dla uproszczenia, pominięte :-)

Spadając sobie w atmosferze ziemskiej doświadczamy oporu aerodynamicznego. Opór aerodynamiczny oznaczamy symbolem Cx.

Płyta chodnikowa, cegłówka (lub inny kształt prostokątny) ma Cx=1

(aż dziwne, że w Polsce taki kształt mają pociągi pospieszne)

Kula ma Cx=0,2

Taki kształt ma Cx=0,3 :

(Strzałki pokazują kierunek napływających strug powietrza. )

Człowiek wyskakujący z samolotu posiada prędkość postępową (do przodu) równą szybkości samolotu, oraz na skutek działania siły grawitacji zaczyna spadać z coraz większą prędkością. Podczas opadania przyspieszamy przez około 10 sekund lotu. Po tym czasie przyspieszenie jest równoważone przez opór powietrza. W dziesiątej sekundzie lotu osiągamy prędkość graniczną wynoszącą około 50 metrów na sekundę :-)

Pojęcie spadku swobodnego odgrywa istotną rolę w ogólnej teorii względności.